گاهی وقتا یه اعتراف

چقدر به جونِ آدم می‌چسبه

خصوصا وقتی که فقط دو نفر

معنیِ اون اعترافو بدونن

راستشو بخوای

من خوشحالم که هیچ‌کس

قبل از من تورو نشناخت

خوشحالم دلتو شکستن

و همه‌یِ داشته‌هایِ تورو

اندازه‌یِ تنت

یا به دست آوردنت شناختن

خوشحالم آدما نزدیکت نشدن

یا کشفت نکردن

یا خیلی زود دور شدن ازت

خوشحالم تحویلِ‌شون نگرفتی

یا تحویلت نگرفتن حتی

چون اگه حتی اتفاقی

بهت نزدیک می‌شدن

و می‌فهمیدن تو چقدر خوبی

چقدر نجیبی

چقدر موندگار و گرمی

چقدر امن و عمیقی

چقدر می‌شه باهات بی دغدغه

به خودت شبیه باشی

اون‌وقت دست از سرت بر نمی‌داشتن

و تو هیچ‌وقت سهمِ من نمی‌شدی

من از تمامِ کسایی که

به تو نزدیک نشدن، ممنونم

بانویِ صاحب‌دل

مراقب داشته‌هامون باشیم