راستش را بخواهی من فکر می‌کنم

قواعدِ دنیا را بد نوشته‌اند

شاید بهتر بود حافظه‌یِ ما هم

قدرتِ ذخیره کردنِ بعضی از آدم‌ها

و حذفِ بعضی دیگرشان را داشت

بعضی از آدم‌ها لبخند که می‌زنند

ما آدم‌هایِ بهتری می‌شویم

و تاثیرشان به قدری عمیق است

که انگار وجودمان از ابتدا

از یک منبعِ مشخص مشترک آغاز شده

من به جز مواردی کوچک و کم اهمیت

هیچ‌گاه از گذشته‌ام پشیمان نبوده‌ام

مهم نیست آن‌ها

اکنون در کجایِ زندگیِ منند

مرورِ مسیری که در زندگی انتخاب کرده‌ام

همیشه برایم باعثِ لبخندی عمیق می‌شود

من هنوز از ادامه دادن خسته نیستم

مراقب داشته‌هامون باشیم