منصفانه‌ش اینه که برایِ فراموش کردنِ زخمایِ کهنه دنبالِ زخمِ تازه نگردیم زخم، زخمه اثرِ جسمیش شاید فراموش یا کم‌رنگ شه اما نقشش تو عمقِ روحِ‌مون تا ابد تازه باقی می‌مونه آدمایی که دوسشون داریم بزرگ‌ترین درسِ زندگیِ ما هستن پس تویِ انتخابِ آدما واسه نزدیک‌تر شدن و شناخت و شاید پیدا شدنِ جرقه‌هایِ دوست داشتن وسواسِ بیشتری به خرج بدیم ای کاش آدما انقدر امن بودن که می‌شد جوری‌دوستشون داشته باشیم که همیشه آرزو داشتیم کسی مارو اینجوری دوست داشته باشه مراقب داشته‌هامون باشیم