کمی شبیه یک انسان
وقتی همهیِ واقعیت
یا بخشی از اون رو نمیگیم
ما به همون اندازهیِ
یک آدمکِ دروغگو، کثیفیم
شاید حتی کمی کثیفتر
وقتیکسی رو ترک می کنیم
حداقل تنهاییشو بهش پس بدیم
از اونجایی که ضررِ تنهایی
از با هرکسی بودن کمتره
و از اونجایی که گاهی تنهایی هم
جزوِ معدود داشتههایِ یه آدمه
حداقل انتظار از انسان بودن
اینه که وقتِ رفتن
با توهین و تحقیر و تهمت
و یا عذابِ وجدانیکه توش سهمی نداره
معلق میونِ زمین و آسمون رهاش نکنیم
زخم نکاریم که گاهی این زخمها
تا ابد به رشدشون
رو تن و روحِ آدما ادامه میدن
هیچ رابطهای قرار نیست لزوما
تا تهِ دنیا ادامه پیدا کنه
یادمون باشه انصاف
خیلی پر اهمیت و لازمه
بنابراینحتی وقتِ رفتن
با انصاف و انسانوار
به خاطرِ تمامِ خوبیا و لذتهایی
که از با هم بودن بردیم
تشکر و بعد خداحافظی کنیم
که این کار تا ابد
تصویرِ ما رو تو ذهن و دلِ آدما
شبیهِ یک انسان نگه میداره
مراقب داشتههامون باشیم