"آدمهایی هستند که شاید کم بگویند "دوستت دارم

 یا شاید اصلا به زبان نیاورند دوست داشتنشان را

بهشان خرده نگیرید

این آدمها فهمیده اند "دوستت دارم" حرمت دارد

مسئولیت دارد

ولی وقتی به کارهایشان نگاه کنی، دوست داشتن واقعی را میفهمی

میفهمی که همه کار میکند تا "تو" بخندی

تا "تو" شاد باشی

آزارت نمی دهد، دلت را نمی شکند

به هر دری میزند که با "تو" باشد

خطاهايت را به جان مي خرد و مي پوشاند

من این آدمها و اين دوست داشتن ها را می ستايم

كاش بيشتر از تنِ آدم ها، مراقب حرمت ها و قلب ها و اعتمادهايشان باشيم

ﺷﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﺗﻨﯽ " ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ " ﺑﺎﺷد

ﺍﻣﺎ ﯾﺎﺩمان باشد ﻫﺮ ﺁﻏﻮﺷﯽ " ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺨﺶ " ﻧﯿﺴﺖ

اینکه دلمان چه مي خواهد مهم است 

اما این که چه می تواند برايمان پیش بیايد، مهمتر است

آدما را با هم مقایسه نکنیم

آدما را با ظرفیت خودشان بسنجیم

و مقدار سهمی که از ظرفيتشان داریم

 

مراقب داشته هامون باشیم