یه وقتایی باید گذاشت و گذشت

یه وقتایی باید خیلی چیزا رو بدونی و دم نزنی

یه وقتایی باید سکوت کنی، حتی وقتی با بی شرمی تمام زل می زنه تو چشمات و می گه مگه چی شده و یه لبخند گوشه لبشه

یه وقتایی باید دم نزنی تا عزیزت، عزت خودش رو از دست نده

حتی وقتی براش این که بقیه ای که هرگز نمی شناسنش چی می گن و چی قضاوت می کنن مهمتره تا این که تو داری درد می کشی

داری زجر می کشی، داری ته می کشی و تموم می شی

در حالی که رد خوشیهاش، سرمستیش از حضورهای تازه و عادی بودن همه چیز با دیگران رو می بینی و ادعاهای خوشگلش رو می شنوی

که اصرار داره آب سیاهه

در حالی که خودش رو حساسیت هات انگشت می زاره و مهر تایید می زنه رو حضورهای خاص و قضاوت های دیگران روی تو

حالم هیچ خوب نیست

دوست من، وجدان تنها آرزوییه که برات دارم و امیدوارم دست به دست کردنم، روزی دست به دست شدن برات به ارمغان نیاره

وجدان بیداری که بهت بفهمونه تنوع طلبی هم حدی داره. که آدما دستمال کاغذی نیستن

حرفای دل پر دردم رو مثل این چند وقت توی دلم دفن می کنم و تورو به نور و گرمای خورشید می سپارم

یه عزیز بزرگواری گفته بود: ارزش آدما به حرفهاییه که برای نزدن دارن. من دنبال ارزش خودم نیستم که فروختیش به هیچ

اما برای حفظ ارزش لحظه های خوبی که داشتم سعی می کنم پیش خودم نگهشون دارم هر چند هیچوقت برات مهم نبود لحظه هامون و فقط در حد تکراری بلبل وار مهم می دونستیشون

من نباختم دوست من، تو باختی، تویی که صداقت و یکرنگی رو برای خاطر هیچ زیر پا گذاشتی، تو روی خودت، حرفات، ادعاهات و اعتقاداتی که می گفتی داری پا گذاشتی

خداحافظ

...

 

دوستای عزیز

مدتی نبودم، ببخشید

دور بودم، ببخشید

بزارید رو حساب اتفاقاتی که ممکنه هر روز برای هر کدوم از ما بیفته و دورمون کنه حتی از خودمون

راجع به پست arrhythmi پرسیده بودین

ممنونم از شما. یه مشکل قلبی که مدتیه باهاش درگیرم و فعلا اونه که غلبه کرده به من و لحظه هام، اما الحق که همراه خوبیه و حالا حالاها تنهام نمی زاره

ازتون یه خواهش می کنم، در حد یه انتظار دوستانه

به کلمه هایی که بیرون میاریم از لبهامون و خرج هم می کنیم دقت کنیم، پیش از گفتن.

نه این که بلبل وار بگیم و برامون به دست آوردن کسی و کام روحی و جسمی گرفتن از کسی مهم باشه.

هیچ کس ما رو مجبور به ادعا کردن نمی کنه. که از عشق بگیم از همراهی بگیم از خیلی چیزهایی که در توانمون نیست یا اصلا بهشون اعتقادی نداریم

کسی مجبورمون نمی کنه اولش انقدر غیر عادی پر رنگ باشیم که روزی شرمنده شیم، از احساسات دروغینی که ابراز کردیم و همراهی های غلو شده

آدما، آدمن. دل می بندن، با سوسک و مورچه و گاومیش طرف نیستیم به خدا، من دیدم قناری رو که قهر می کنه از بی محبتی صاحبش، در حد اون قناری به احساس های هم احترام بزاریم

خوشبختی قواعد ساده ای داره

اما همین قواعد ساده رو باید کامل اجرا کرد والا همه چی رو به گند می کشه

قواعد ساده ای مثل:

صداقت، همراهی، از خود گذشتگی در حد توان، یکرنگی و از همه مهمتر عدم تنوع طلبی

به این معنی که انقدر صادقانه و سخت و دیر انتخاب کنیم که به این سادگی ها دلمون رو نزنه

به همه چیز فکر کنیم، به اسمش، رسمش، صورتش، نگاهش، اندامش، خصوصیاتش، مسائل مالیش، کلاسش، حرفش، منشش و همه داشته هاش

اونوقت هر تازه از راه رسیده ای جامون رو پر نمی کنه

یه کمی برای اعتقادات هم، برای اعتماد هامون ارزش قائل باشیم، به خدا دلای ما دروازه نیست که هر کسی بتونه سرش رو پایین بندازه و راه پیدا کنه تو حریممون

حریم همیشه آغوش نیست، آغوش بخشی از حریم آدمهاست و هماغوشی همیشه نشونه بدی و خوبی نیست، چه بسا تن هایی که از هم دریغ شدن و بوی تعفن دروغ تو اون رابیه بیداد می کنه و چه بسیار فاحشه های تن، که حرمت عشقهای کوتاه مدتشون هم مثال زدنیه

یادمون باشه حرمت یه آدم به یه لبخنده، به یه جواب مثبت، به راه دادنت تو دلش، تو لحظه های خصوصیش، حریم حرمت داره به خدا

برای هر کس و ناکسی نشکنیمش

 

 

مراقب داشته هامون باشیم